Dobór kąta ostrza β przecinaka zależy głównie od twardości i plastyczności przecinanego metalu. Miedź jest materiałem stosunkowo miękkim i bardzo plastycznym, dlatego przecinak powinien mieć mniejszy kąt ostrza. Taki kąt ułatwia "wchodzenie" ostrza w materiał, zmniejsza siłę potrzebną do pracy i ogranicza zgniatanie oraz powstawanie nadmiernych zadziorów.
Odpowiedź β = 45÷50° jest właściwa, bo odpowiada typowemu doborowi geometrii ostrza do metali miękkich (gdzie priorytetem jest skrawność, a nie maksymalna wytrzymałość klina).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- β = 55÷60° – kąt większy, częściej spotykany przy materiałach średnio twardych; dla miedzi może powodować bardziej "tępe" zachowanie narzędzia i wzrost potrzebnej energii uderzeń.
- β = 65÷70° – kąt typowy dla twardszych metali; ostrze jest bardziej odporne na wyszczerbienia, ale gorzej penetruje miękki materiał, co sprzyja zgniataniu i deformacji krawędzi przecinanego elementu.
- β = 75÷80° – bardzo duży kąt, używany gdy liczy się wytrzymałość klina (bardzo twarde materiały); przy miedzi jest niekorzystny, bo zamiast ciąć, narzędzie ma tendencję do miażdżenia materiału.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę: im miększy materiał, tym mniejszy kąt ostrza; im twardszy materiał, tym kąt większy (dla ochrony krawędzi przed wykruszeniem).
