KWALIFIKACJA MED1 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 22.
Do ruchomych uzupełnień protetycznych należy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Proteza nakładkowa" jest uzupełnieniem ruchomym, czyli takim, które pacjent może samodzielnie wyjmować i zakładać. Pozostałe propozycje to uzupełnienia stałe: wkład koronowo-korzeniowy oraz inlay cementuje się w zębie, a most adhezyjny przykleja do zębów filarowych.

Pełne wyjaśnienie:

Kluczowe w tym pytaniu jest kryterium ruchomości uzupełnienia protetycznego. Uzupełnienia ruchome to takie, które pacjent może samodzielnie wyjmować z jamy ustnej (np. do higieny, na noc – zależnie od zaleceń). Uzupełnienia stałe są trwale osadzone (cementowane lub adhezyjnie przyklejane) i pacjent nie powinien ich zdejmować.

  • "Proteza nakładkowa" należy do uzupełnień ruchomych. Jest to proteza wyjmowana, której utrzymanie i stabilizacja mogą wykorzystywać zachowane korzenie/zęby lub elementy retencyjne. Z perspektywy asysty oznacza to m.in. inne zalecenia higieniczne (czyszczenie protezy poza jamą ustną, pojemnik na protezę, instruktaż użytkowania).
  • "Wkład koronowo-korzeniowy" jest elementem odbudowy zęba stosowanym w pracach stałych – umieszcza się go w kanale korzeniowym i stanowi podbudowę pod koronę. Nie jest to praca wyjmowana przez pacjenta.
  • "Odbudowa protetyczna typu inlay" to uzupełnienie stałe wykonywane w laboratorium (lub cyfrowo) i następnie cementowane/wiązane w ubytku zęba. Pacjent nie może jej wyjąć jak protezy.
  • "Most adhezyjny na włóknie szklanym" również jest uzupełnieniem stałym – mocuje się go do zębów filarowych techniką adhezyjną. Mimo że bywa postrzegany jako "mniej inwazyjny", nadal nie jest to uzupełnienie ruchome.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się terminy typu wkład, inlay lub most, najczęściej dotyczą one prac stałych. Słowo proteza bardzo często wiąże się z pracą ruchomą, ale zawsze warto sprawdzić, czy chodzi o protezę wyjmowaną.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To uzupełnienia, które pacjent może samodzielnie wyjmować z jamy ustnej, np. do czyszczenia. W praktyce są to różne rodzaje protez wyjmowanych. Przeciwieństwem są uzupełnienia stałe, trwale osadzone na zębach lub implantach.
Proteza nakładkowa jest konstrukcją wyjmowaną: pacjent może ją zdejmować i zakładać. Jej retencja może wykorzystywać zachowane zęby/korzenie, ale sama praca pozostaje protezą ruchomą, a nie cementowaną odbudową.
Najprostsze kryterium to możliwość samodzielnego zdjęcia przez pacjenta. Uzupełnienia stałe są cementowane lub przyklejane (korony, mosty, inlaye), a ruchome są wyjmowane (protezy). To wpływa też na instruktaż higieny i kontrole.
Nie. Wkład koronowo-korzeniowy jest elementem odbudowy zęba w pracy stałej, osadzanym w kanale korzeniowym i stanowiącym podparcie pod koronę. Pacjent nie wyjmuje go z jamy ustnej jak protezy.
Inlay to stała odbudowa protetyczna wykonywana poza jamą ustną i następnie trwale osadzana w ubytku zęba (cementowanie/łączenie adhezyjne). Nie jest uzupełnieniem ruchomym, bo pacjent nie może go zdejmować samodzielnie.
Nie. Most adhezyjny jest uzupełnieniem stałym, ponieważ mocuje się go do zębów filarowych techniką adhezyjną. Może być mniej inwazyjny, ale nadal jest trwale związany z zębami i nie jest wyjmowany przez pacjenta.
Najczęściej są to protezy wyjmowane (np. częściowe lub całkowite) oraz ich odmiany, w tym protezy wykorzystujące elementy retencyjne. Na testach warto szukać słów "proteza", "wyjmowana", "ruchoma", bo zwykle wskazują tę grupę prac.
Częsty błąd to kierowanie się materiałem lub techniką (np. "włókno szklane") zamiast sprawdzenia, czy pacjent może pracę wyjąć. Inny błąd to mieszanie odbudów stałych (wkład, inlay) z protezami, bo wszystkie brzmią "protetycznie".
Pomaga to w doborze instruktażu higieny, przygotowaniu akcesoriów (pojemnik na protezę, środki do czyszczenia), organizacji wizyt kontrolnych oraz w komunikacji z pacjentem i laboratorium. Inne są też zalecenia dotyczące przechowywania i czyszczenia.
Wskazówkami są nazwy typowe dla prac osadzanych trwale: "wkład", "inlay", "most", "korona". Takie uzupełnienia zwykle są cementowane lub adhezyjnie przyklejane, więc pacjent ich nie wyjmuje. Dla ruchomych częściej pojawia się "proteza".
info

Statystycznie 55% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że "Proteza nakładkowa" jest uzupełnieniem ruchomym, czyli takim, które pacjent może samodzielnie wyjmować i zakładać.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z protetyki stomatologicznej dla kierunków medycznych (dział: podział uzupełnień stałych i ruchomych)
  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ do kwalifikacji MED.1 dotyczące protetyki i instrumentarium
  • Atlasy/kompendia stomatologiczne opisujące inlay, wkłady oraz mosty adhezyjne

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego