Rzeczowe aktywa trwałe to składniki majątku o materialnej postaci, przeznaczone do wykorzystywania przez jednostkę w dłuższym okresie (co do zasady powyżej 12 miesięcy) na potrzeby prowadzonej działalności. W tej grupie ujmuje się m.in. środki trwałe oraz środki trwałe w budowie, czyli nakłady ponoszone na wytworzenie lub nabycie środka trwałego, który nie jest jeszcze gotowy do używania.
Dlatego odpowiedź "rozpoczętą na własne potrzeby budowę magazynu" jest właściwa: magazyn ma materialną postać i po zakończeniu budowy będzie wykorzystywany w działalności operacyjnej. Na etapie realizacji ujmuje się go jako inwestycję/środek trwały w budowie, a po zakończeniu – jako środek trwały podlegający amortyzacji.
Pozostałe odpowiedzi nie należą do rzeczowych aktywów trwałych:
- "Zapasy towarów handlowych" są aktywami obrotowymi, bo są przeznaczone do sprzedaży lub zużycia w krótkim cyklu operacyjnym. Ich istotą jest rotacja, a nie długotrwałe użytkowanie.
- "Koszty zakończonych prac rozwojowych" (jeżeli spełniają warunki aktywowania) wiążą się z efektami rozwoju i co do zasady kwalifikują się do obszaru niematerialnego, a nie do aktywów rzeczowych.
- "Nabyte patenty i licencje" nie mają postaci materialnej, więc zalicza się je do wartości niematerialnych i prawnych, mimo że mogą być użytkowane długoterminowo.
Wskazówka egzaminacyjna: w pierwszej kolejności ustal, czy składnik jest materialny (rzeczowy), a dopiero potem, czy jest trwały (długoterminowy). To proste rozróżnienie zwykle eliminuje pomyłki między zapasami, WNiP i środkami trwałymi w budowie.
