W nasadzeniach parkowych "sadzenie pojedynczo" oznacza dobór rośliny, która ma być eksponowana jako soliter (pojedynczy, wyraźny akcent kompozycyjny). Taka roślina powinna mieć czytelny pokrój, walory dekoracyjne widoczne z daleka oraz możliwość swobodnego rozwoju korony bez konieczności prowadzenia przy podporach.
Sumak octowiec może pełnić rolę solitera: tworzy charakterystyczny pokrój i jest często wykorzystywany jako pojedynczy akcent w zieleni. Przy doborze do parku w praktyce bierze się też pod uwagę jego ekspansywność i sposób utrzymania, ale z punktu widzenia samej kategorii "sadzenie pojedynczo" pasuje do roli solitera.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- Ligustr pospolity – typowo kojarzony z nasadzeniami formowanymi, zwłaszcza żywopłotami. Owszem, to krzew ozdobny, ale jego najczęstsze i najbardziej uzasadnione zastosowanie to szpalery/żywopłoty, a nie pojedyncza ekspozycja.
- Mahonia pospolita – krzew zimozielony, chętnie sadzony w grupach, na rabatach, w półcieniu, w podszycie. Zwykle nie jest wybierany jako soliter na otwartym trawniku, bo lepiej wygląda i funkcjonuje w układach grupowych.
- Winobluszcz pięciolistkowy – to pnącze. Wymaga powierzchni do wspinania (np. ogrodzenia, ściany, pergoli) albo prowadzenia; z definicji nie jest typową rośliną do sadzenia pojedynczo jako samodzielny "obiekt" w przestrzeni parku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się pnącze, a pytanie dotyczy sadzenia pojedynczo w parku, zwykle właściwy wybór to drzewo lub duży krzew o dekoracyjnym pokroju, czyli potencjalny soliter.
