KWALIFIKACJA MED5 - STYCZEŃ 2024

PYTANIE NR 4.
Do skutków wrodzonego niedosłuchu jednostronnego zalicza się
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niedosłuch wrodzony jednostronny może wpływać na rozwój mowy, w tym na jakość artykulacji, bo dziecko ma gorsze warunki kontroli słuchowej i różnicowania bodźców. Brak gaworzenia typowo wiąże się raczej z cięższymi, zwykle obustronnymi zaburzeniami słyszenia, a nosowanie dotyczy głównie rezonansu. "Deprywacja słuchowa" to proces, nie typowy objaw.

Pełne wyjaśnienie:

Wrodzony niedosłuch jednostronny oznacza, że jedno ucho dostarcza sygnał słuchowy w sposób ograniczony, a drugie funkcjonuje lepiej. Taka asymetria nie musi całkowicie blokować rozwoju mowy, ale może pogarszać warunki uczenia się dźwięków mowy, zwłaszcza gdy pojawia się hałas w otoczeniu lub gdy źródło dźwięku jest po stronie gorzej słyszącej. W praktyce klinicznej może to skutkować m.in. trudnościami w kontroli słuchowej własnej wymowy i w konsekwencji zaburzeniami artykulacyjnymi, dlatego odpowiedź "zaburzenie artykulacyjne (seplenienie boczne)" jest traktowana jako możliwy skutek funkcjonalny.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują wprost do wrodzonego niedosłuchu jednostronnego?

  • "Brak gaworzenia w okresie niemowlęcym" częściej kojarzy się z poważniejszym ograniczeniem dostępu do bodźców słuchowych (np. znacznym ubytkiem obustronnym), ponieważ gaworzenie zwykle pojawia się także przy częściowo zachowanym słyszeniu. Przy jednostronności dziecko nadal ma dopływ informacji słuchowej z ucha lepiej słyszącego.
  • "Występowanie nosowania w mowie" dotyczy zaburzeń rezonansu (np. nieprawidłowej pracy podniebienia miękkiego, drożności jamy nosowej lub nawyków artykulacyjnych). Nie jest to typowa, bezpośrednia konsekwencja samego niedosłuchu jednostronnego.
  • "Okresowa deprywacja słuchowa" opisuje raczej stan/następstwo niedostatecznej stymulacji słuchowej w czasie (mechanizm), a nie charakterystyczny objaw mowy przypisywany wprost wrodzonemu niedosłuchowi jednostronnemu. W testach egzaminacyjnych taka odpowiedź bywa myląca, bo brzmi "specjalistycznie", ale nie odpowiada na pytanie o skutek w sensie klinicznie obserwowanego zaburzenia mowy.

Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o skutki jednostronnego ubytku słuchu warto myśleć o konsekwencjach funkcjonalnych (np. trudności w słuchaniu w hałasie, lokalizacji dźwięku, kontroli wymowy), a nie automatycznie przenosić cech typowych dla ciężkich obustronnych ubytków słuchu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To sytuacja, gdy ubytek słuchu występuje od urodzenia w jednym uchu, a drugie ucho słyszy prawidłowo lub lepiej. Skutkiem może być gorsza lokalizacja dźwięku i trudniejsze rozumienie mowy w hałasie, co pośrednio może wpływać na rozwój komunikacji.
Artykulacja rozwija się m.in. dzięki kontroli słuchowej własnej mowy. Gdy jedno ucho odbiera dźwięki słabiej, dziecko może mieć mniej precyzyjny "feedback" słuchowy w pewnych warunkach (np. hałas, mówca po gorszej stronie), co sprzyja utrwalaniu błędów wymowy.
Nie. Brak gaworzenia może wynikać z wielu przyczyn (rozwojowych, neurologicznych, środowiskowych). W kontekście słuchu jest to objaw bardziej kojarzony z cięższymi ograniczeniami słyszenia, często obustronnymi. Przy niedosłuchu jednostronnym gaworzenie zwykle może się pojawić.
To wada artykulacyjna, w której strumień powietrza ucieka bokiem języka podczas wymawiania głosek syczących/szumiących, przez co brzmienie jest "mokre" lub zniekształcone. Wymaga diagnozy logopedycznej; sama obecność wady nie przesądza o przyczynie, ale może współwystępować z trudnościami słuchowymi.
Nosowanie dotyczy rezonansu i toru przepływu powietrza przez jamę nosową, zwykle wiąże się z budową/anatomią lub funkcją podniebienia i dróg oddechowych oraz nawykami artykulacyjnymi. Niedosłuch może wpływać na kontrolę mowy, ale nosowanie nie jest jego charakterystyczną, bezpośrednią konsekwencją.
O deprywacji słuchowej mówi się wtedy, gdy mózg przez dłuższy czas otrzymuje zbyt mało bodźców słuchowych (np. z powodu niezaopatrzonego ubytku). To bardziej opis procesu i ryzyka następstw niż pojedynczy objaw mowy. W praktyce ważna jest szybka diagnostyka i wczesna interwencja.
Często dotyczą one słuchania w hałasie (klasa), rozumienia nauczyciela, gdy mówi z dalszej odległości lub po stronie gorzej słyszącej, oraz lokalizacji źródła dźwięku. Mogą też pojawić się trudności w koncentracji i większe zmęczenie słuchowe, co warto omówić z rodzicem i szkołą.
Nie zawsze, bo decyzja zależy od stopnia ubytku, wieku, potrzeb dziecka i wyników oceny funkcjonowania (np. rozumienie mowy w hałasie). W protetyce słuchu rozważa się różne rozwiązania i cele (komfort, bezpieczeństwo, rozwój mowy), a kwalifikacja powinna być oparta o pełną diagnostykę.
Skutki niedosłuchu częściej dotyczą percepcji i kontroli słuchowej (np. trudności w słyszeniu, nieprecyzyjna wymowa), a wada rezonansu objawia się zmianą barwy głosu (nosowość) z przyczyn anatomicznych lub czynnościowych. W praktyce potrzebna jest współpraca: audiologia + logopedia, czasem laryngologia.
Najpierw ustal, czy chodzi o niedosłuch jednostronny czy obustronny oraz czy jest wrodzony czy nabyty. Potem wybieraj odpowiedzi opisujące typowe konsekwencje funkcjonalne (słuch w hałasie, lokalizacja, kontrola mowy), a nie pojęcia ogólne brzmiące naukowo, które nie są skutkiem w sensie klinicznym.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Niedosłuch wrodzony jednostronny może wpływać na rozwój mowy, w tym na jakość artykulacji, bo dziecko ma gorsze warunki kontroli słuchowej i różnicowania bodźców."

Materiały:

  • Skrypty i podręczniki z audiologii klinicznej i protetyki słuchu używane w kształceniu zawodowym
  • Materiały szkoleniowe z audiologii dziecięcej (rozwój mowy, rozumienie mowy w hałasie)
  • Konspekty logopedyczne dotyczące wad artykulacyjnych oraz oceny artykulacji u dzieci

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego