W procesie określanym jako spawanie gorącym powietrzem (często spotyka się też nazwę zgrzewanie/spawanie termoplastów) źródłem ciepła jest strumień podgrzanego powietrza kierowany dyszą na łączone powierzchnie oraz na spoiwo (pręt z tworzywa). Taki sposób dostarczania energii jest wystarczający dla wielu tworzyw sztucznych, ponieważ termoplasty po ogrzaniu ulegają uplastycznieniu i mogą zostać trwale połączone po dociśnięciu i ostygnięciu.
Odpowiedź "Tworzyw sztucznych." jest więc właściwa, bo to właśnie w tej grupie materiałów spotyka się technologie, gdzie gorące powietrze pełni rolę głównego nośnika ciepła w procesie łączenia.
Pozostałe propozycje dotyczą metali, dla których gorące powietrze nie jest typowym ani efektywnym źródłem ciepła do spawania:
- "Żeliw szarych." – żeliwo jest materiałem metalicznym o wysokich temperaturach procesu i specyficznych wymaganiach technologicznych; w praktyce stosuje się metody zapewniające znacznie większą gęstość energii niż strumień gorącego powietrza.
- "Brązów odlewniczych." – brązy (stopy miedzi) spawa się/brazuje metodami wykorzystującymi inne źródła ciepła, a nie nagrzewanie samym powietrzem.
- "Stali kwasoodpornych." – stale odporne na korozję również spawa się metodami łukowymi lub innymi wysokoenergetycznymi; gorące powietrze nie zapewnia warunków do wytworzenia spoiny metalicznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "gorące powietrze" jako źródło ciepła, najczęściej chodzi o łączenie termoplastów. Dla metali w zadaniach testowych typowe skojarzenia to łuk elektryczny, płomień gazowy, laser lub opór elektryczny – nie sam strumień powietrza.
