W gospodarstwie rolnym często wyróżnia się transport zewnętrzny i transport wewnętrzny. Kryterium podziału nie jest to, czy coś "przemieszcza ładunek", lecz gdzie i w jakich warunkach odbywa się przemieszczanie materiałów.
"Przyczepy ciągnikowe." to prawidłowa odpowiedź, ponieważ przyczepa współpracująca z ciągnikiem służy do przewozu ładunków na dłuższych odcinkach: z pola do obejścia, między działkami, do punktu skupu lub magazynu zewnętrznego. Taki przewóz ma charakter zewnętrzny – realizowany jest w terenie i po drogach dojazdowych.
Pozostałe propozycje dotyczą typowych rozwiązań transportu wewnętrznego:
- "Przenośniki cięgnowe." (np. łańcuchowe) tworzą element ciągu technologicznego w budynkach inwentarskich, magazynach lub przy liniach przeładunkowych. Ich zadaniem jest stałe, zorganizowane podawanie materiału w obrębie obiektu.
- "Wózki ręczne." służą do krótkodystansowego przewozu ładunków przez pracownika – zwykle w obrębie podwórza, magazynu, warsztatu lub budynków gospodarczych. To klasyczny przykład transportu wewnętrznego.
- "Przenośniki bezcięgnowe." (np. ślimakowe) również pracują w obrębie instalacji lub pomieszczeń, transportując materiał na krótkich odcinkach jako część procesu technologicznego.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: jeśli ładunek jedzie "z ciągnikiem po drodze/po polu" – to transport zewnętrzny; jeśli ładunek jest "podawany urządzeniem w budynku lub na stanowisku" – to transport wewnętrzny.
