W szlifowaniu drewna oznaczenie P odnosi się do gradacji materiału ściernego: im wyższa liczba po literze P, tym drobniejsze ziarno i gładsza uzyskiwana powierzchnia. Etap wykańczający wykonuje się po wyrównaniu powierzchni gradacjami średnimi i ma on przede wszystkim:
- zmniejszyć widoczność rys po wcześniejszym szlifowaniu,
- wyrównać mikro-nierówności,
- przygotować podłoże pod olejowanie/lakierowanie/bejcowanie.
Dla drewna twardego (np. dąb, buk) w praktyce stolarskiej jako szlifowanie wykańczające często przyjmuje się zakres P180–P240, ponieważ pozwala uzyskać gładkość bez agresywnego zbierania materiału. Zbyt grube ziarno zostawia głębokie rysy, które mogą pozostać widoczne po nałożeniu powłoki.
Dlaczego pozostałe zakresy nie pasują do szlifowania wykańczającego?
- P80–P120 to gradacje typowe dla etapu wstępnego: szybciej wyrównują, ale pozostawiają wyraźniejsze rysy.
- P120–P180 bywa etapem pośrednim (wyrównująco-wygładzającym). Może dać akceptowalny efekt w niektórych zastosowaniach, ale jako typowy zakres "wykańczający" jest zwykle zbyt gruby, gdy oczekuje się wysokiej jakości powierzchni.
- P20–P80 to gradacje bardzo grube, stosowane do intensywnego zbierania materiału, usuwania wad i szybkiego kształtowania – nie do wykończenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo wykańczające, szukaj odpowiedzi z najwyższą gradacją (najdrobniejsze ziarno) spośród podanych, o ile pytanie nie dotyczy np. usuwania starej powłoki lub wyrównywania dużych nierówności.
