"Ochrona podstawowa przed dotykiem bezpośrednim" (czyli przed dotknięciem części czynnych będących normalnie pod napięciem) opiera się na zastosowaniu środków technicznych, które fizycznie lub konstrukcyjnie uniemożliwiają przypadkowy kontakt człowieka z elementami pod napięciem. Do takich rozwiązań zalicza się m.in. izolację części czynnych, obudowy, osłony i bariery.
Odpowiedź "stosowanie izolacji roboczej części wiodących prąd elektryczny" wskazuje właśnie na zastosowanie izolacji jako bariery oddzielającej użytkownika od części czynnych. W praktyce BHP oznacza to, że przewody, zaciski, szyny itp. są tak wykonane lub osłonięte, aby dotyk nie był możliwy bez celowego demontażu.
Pozostałe propozycje dotyczą działań, które mogą poprawiać bezpieczeństwo, ale nie są klasycznymi środkami ochrony podstawowej:
- "konserwacja instalacji i urządzeń elektrycznych" – jest działaniem eksploatacyjnym. Zmniejsza ryzyko awarii, lecz sama w sobie nie stanowi technicznej bariery uniemożliwiającej dotyk części czynnych.
- "przeprowadzanie kontrolnych pomiarów instalacji i urządzeń elektrycznych" – to kontrola stanu technicznego (np. ciągłości przewodów ochronnych, impedancji pętli zwarcia, rezystancji izolacji). Jest ważna, ale nie zastępuje środków konstrukcyjnych zapobiegających dotykowi.
- "wykonywanie prac w pobliżu urządzeń elektrycznych pod nadzorem elektryka" – to środek organizacyjny (nadzór, procedura pracy), przydatny w zarządzaniu BHP, lecz nie jest środkiem ochrony podstawowej rozumianym jako rozwiązanie techniczne w instalacji/urządzeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi widzisz rozwiązanie typu izolacja, obudowa, osłona, zwykle mówimy o środku technicznym ochrony podstawowej. Jeśli pojawiają się słowa konserwacja, pomiary, nadzór, to najczęściej są to środki organizacyjne lub eksploatacyjne.
