W odlewni żużel powstaje jako produkt uboczny procesów metalurgicznych. W praktyce jego usuwanie i przemieszczanie wymaga uwzględnienia kilku cech: wysokiej temperatury, możliwości zlepiania się i tworzenia brył oraz konieczności bezpiecznego oddalenia materiału od stanowiska pracy. Z tego powodu często stosuje się osprzęt, który pozwala nabrać żużel i przemieścić go w kontrolowany sposób.
Odpowiedź "czerpak elektryczno-hydrauliczny" pasuje do tego zastosowania, ponieważ czerpak jest przeznaczony do nabierania i przenoszenia materiału w warunkach przemysłowych, a napęd/sterowanie elektryczno-hydrauliczne ułatwia pracę w ciężkich warunkach (np. przy dużej masie ładunku i konieczności zdalnego sterowania).
- "Podajnik kubełkowy" służy do transportu ciągłego materiałów sypkich w kubkach, zwykle w układzie pionowym lub skośnym. Dla żużla o zmiennej granulacji i tendencji do zbrylania nie jest to typowy wybór w strefie gorącej.
- "Chwytak elektromagnetyczny" działa na zasadzie przyciągania elementów ferromagnetycznych (np. złomu stalowego). Żużel zasadniczo nie jest materiałem ferromagnetycznym, więc taki chwytak nie zapewnia pewnego pobrania ładunku.
- "Podajnik taśmowy" również jest urządzeniem do transportu ciągłego, najczęściej surowców i kruszyw. W przypadku żużla problemem bywa temperatura oraz zanieczyszczanie i uszkadzanie taśmy, a także trudność w "zebraniu" materiału z miejsca powstawania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "żużel", warto w myślach dopowiedzieć: gorący, bryłowaty, do nabrania. To kieruje wybór w stronę czerpaka/łyżki, a nie podajników do materiałów sypkich ani chwytaków magnetycznych do metalu.
