W geodezji trwała stabilizacja punktów granicznych oznacza takie oznaczenie punktu w terenie, aby jego położenie mogło być odtworzone i potwierdzone w dłuższym czasie, mimo normalnej eksploatacji terenu i oddziaływań środowiska. Dlatego materiał/element użyty do stabilizacji powinien być możliwie trwały, odporny na uszkodzenia mechaniczne, działanie wody, mrozu, promieniowania UV oraz na korozję.
Odpowiedź "ilustracji 4." jest właściwa, ponieważ przedstawiony tam materiał/element nie zapewnia cech wymaganych dla stabilizacji trwałej. W praktyce takie rozwiązania bywają stosowane co najwyżej do oznaczeń tymczasowych (np. na czas robót, wyznaczeń pomocniczych), gdzie dopuszcza się niższą odporność i krótszy czas utrzymania znaku.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo materiały/elementy pokazane na ilustracjach 1–3 (w ramach tego zadania) odpowiadają rozwiązaniom stosowanym do stabilizacji trwałej: pozwalają na dłuższe zachowanie znaku w gruncie i ograniczają ryzyko przypadkowego przemieszczenia lub zniszczenia. Typowym błędem na egzaminie jest kierowanie się wyłącznie wyglądem (np. "coś małe = nietrwałe" albo "coś metalowe = zawsze dobre"), zamiast ocenić realną odporność i przeznaczenie elementu.
- Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach z ilustracjami zwracaj uwagę na cechy świadczące o trwałości: materiał, masywność, sposób osadzenia w gruncie i podatność na złamanie/korozję.
- Kontrola warunku: słowo "nie można" odwraca logikę – najpierw rozpoznaj rozwiązania poprawne dla stabilizacji trwałej, a potem wskaż to, które odstaje (nietrwałe).
