W kompozycjach z kwiatów żywych układanych w gąbce florystycznej kluczowe są dwa kryteria doboru naczynia: funkcjonalność (szczelność i brak chłonięcia wody) oraz estetyka (ukrycie gąbki i elementów technicznych).
Dlatego poprawne są nienasiąkliwe naczynia nieprzezroczyste. Materiał nienasiąkliwy ogranicza wchłanianie wody i powstawanie zacieków, a nieprzezroczystość pozwala zamaskować gąbkę, druty, taśmy i poziom wody. W praktyce ułatwia to także sprzątanie i bezpieczniejszy transport kompozycji.
Pozostałe propozycje nie są optymalne dla takiej techniki:
- Pojemniki z gliny niewypalanej są porowate, mogą chłonąć wodę i wilgoć, co zwiększa ryzyko przecieków, zacieków oraz osłabienia naczynia. Wymagają dodatkowych zabezpieczeń (np. wkładów), aby były praktyczne.
- Wazony z przezroczystego szkła zwykle kojarzą się z bukietami w wodzie. W kompozycjach w gąbce przezroczystość eksponuje gąbkę i elementy techniczne, co pogarsza efekt wizualny. Dodatkowo kształt wazonu może utrudniać stabilne osadzenie gąbki.
- Wyroby wiklinowe są często ażurowe i chłonne, a bez szczelnego wkładu nie zapewniają utrzymania wody. Mogą też ulegać odkształceniom pod wpływem wilgoci i zabrudzeń.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą zasadę: przy gąbce florystycznej wybieraj pojemnik, który "trzyma wodę" i nie pokazuje techniki wykonania (gąbki i mocowań).
