"Ustalenie wysokości fasety" oznacza wyznaczenie jej wymiaru pionowego w narożniku wewnętrznym (najczęściej na styku ściany i sufitu), czyli ile faseta "schodzi" po ścianie. W praktyce chodzi nie tylko o sam odczyt liczby, ale też o możliwość pewnego przyłożenia przyrządu w narożu i trasowania (zaznaczenia) tej odległości.
Odpowiedź "kątownik z podziałką" jest poprawna, ponieważ taki przyrząd ma kształt litery L i można go oprzeć jednocześnie o dwie prostopadłe płaszczyzny. Dzięki temu łatwo odmierzyć mały wymiar dokładnie od narożnika i przenieść go na ścianę/sufit. Skala na ramieniu działa jak liniał, a stabilne oparcie ogranicza błąd ustawienia.
Pozostałe narzędzia nie są optymalne do tego zadania:
- "Poziomica" służy głównie do kontroli poziomu i pionu elementów, a nie do odmierzania wysokości fasety w narożniku. Może mieć podziałkę, ale jej podstawową funkcją jest kontrola położenia, nie trasowanie z naroża.
- "Pion murarski" pozwala wyznaczać kierunek pionu, lecz nie służy do bezpośredniego odkładania konkretnej odległości od narożnika na ścianie. To przyrząd kierunkowy, nie miarowy w sensie małych odcinków.
- "Taśma miernicza" jest narzędziem uniwersalnym do długości, jednak w wąskim narożniku bywa mniej wygodna: wymaga stabilizacji, może się uginać i trudniej nią precyzyjnie odłożyć mały wymiar od samego styku dwóch płaszczyzn.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pomiar dotyczy narożnika i małego wymiaru, zwykle najlepsze są narzędzia sztywne i "narożne" (kątownik/liniał), a przyrządy do kierunku (pion/poziomica) wybiera się wtedy, gdy pytanie dotyczy pionu lub poziomu, a nie odległości.
