Podczas intonacji fortepianu lub pianina stroiciel koryguje barwę dźwięku głównie przez pracę z filcem młotka. Jedną z metod jest utwardzanie wybranych miejsc filcu (najczęściej poprzez aplikację odpowiedniego preparatu), co może wpłynąć na większą "jasność" i nośność dźwięku. Kluczowe jest, aby środek był podany bardzo dokładnie, w małej ilości i w ściśle kontrolowanym miejscu.
Do takiej czynności używa się zakraplacza, ponieważ umożliwia on punktowe dozowanie preparatu. Dzięki temu intonator ogranicza ryzyko zbyt głębokiego przesiąknięcia filcu, nierównomiernych zmian barwy lub nieodwracalnego "przeostrzenia" brzmienia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Golarka – kojarzy się z obróbką/kształtowaniem elementów, ale nie służy do podawania płynów. Zastosowanie jej zamiast narzędzia dozującego nie realizuje celu "zakroplenia" preparatu.
- Intonierka – jest narzędziem używanym w intonacji do mechanicznej pracy na filcu (np. nakłuwania). To inny mechanizm oddziaływania: zmiana elastyczności przez strukturę filcu, a nie przez chemiczne utwardzenie.
- Pęseta – służy do chwytania i manipulowania drobnymi elementami, nie do precyzyjnego dawkowania środka na filc młotka.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "utwardzenie" realizowane przez nanoszenie preparatu, szukaj odpowiedzi związanej z aplikacją kropli (dozowaniem), a nie z narzędziem do nakłuwania czy chwytania.
