Uzupełnienia protetyczne dzieli się m.in. na stałe i ruchome. Kluczowe kryterium to możliwość samodzielnego wyjmowania pracy przez pacjenta.
Odpowiedź "proteza overdenture." dotyczy protezy, która jest zdejmowana (czyli ruchoma), ale jednocześnie uzyskuje dodatkową retencję i stabilizację dzięki oparciu na zachowanych korzeniach, zębach filarowych lub elementach na implantach. W praktyce gabinetowej asystentka stomatologiczna powinna kojarzyć overdenture z innym torem instruktażu higieny (czyszczenie protezy i elementów podpierających) oraz z kontrolami ucisku podłoża, zaczepów/elementów retencyjnych.
Dlaczego pozostałe propozycje nie są ruchome?
- "korona protetyczna." jest uzupełnieniem stałym – po osadzeniu (najczęściej cementowaniu lub adhezji) pacjent jej nie wyjmuje; odtwarza koronę zęba.
- "wkład koronowo-korzeniowy lany." również jest elementem stałym, stanowiącym podbudowę do odbudowy i/lub korony w zębie po leczeniu kanałowym. Nie jest to praca zdejmowana.
- "most adhezyjny na włóknie szklanym." to także uzupełnienie stałe (choć zwykle bardziej oszczędzające tkanki), mocowane adhezyjnie do zębów sąsiednich i przeznaczone do pozostawania na stałe w jamie ustnej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się słowo "proteza" w znaczeniu protezy częściowej/całkowitej zdejmowanej, najczęściej będzie to kategoria ruchoma. Z kolei "korona", "wkład" i "most" w typowym ujęciu klasyfikacyjnym należą do uzupełnień stałych.
