W metodzie addytywnej barwy powstają przez dodawanie składowych światła. Klasyczny model addytywny opiera się na trzech barwach podstawowych światła: czerwonej, zielonej i niebieskiej (RGB). Mieszanie tych składowych w różnych proporcjach pozwala uzyskać szeroką gamę barw, a ich suma (przy odpowiednich warunkach) daje wrażenie bieli.
Dlatego przy uzyskiwaniu barwnej kopii pozytywowej z negatywu barwnego metodą addytywną stosuje się zestaw filtrów odpowiadający właśnie składowym RGB. Odpowiedź "czerwony, zielony, niebieski" jest zgodna z definicją syntezy addytywnej oraz z praktyką pracy na barwach światła (np. ekspozycja przez kolejne składowe).
Pozostałe propozycje zawierają barwy typowe dla modelu subtraktywnego (związanego z pigmentami/pochłanianiem światła), czyli zestawy z żółtym i purpurowym. W subtrakcji częściej operuje się barwami dopełniającymi (CMY), bo filtr/pigment "odejmuje" część widma poprzez pochłanianie. To inny mechanizm niż addytywne dodawanie składowych światła.
- Odpowiedzi z żółtym sugerują tok myślenia z druku lub korekcji barw w CMY/K.
- Odpowiedzi z purpurowym również wskazują na dopełnienia, a nie na składowe światła RGB.
- Zestaw z niebieskozielonym miesza pojęcia barw pośrednich/dodatkowych z bazowymi składowymi addytywnymi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści widzisz słowo "addytywna", automatycznie kojarz je z RGB i urządzeniami/emisją światła (ekrany, projektory, ekspozycja składowymi). Gdy pojawia się "subtraktywna", myśl o CMY/K (filtry/pigmenty/druk).
