"Srebrowa kopia pozytywowa" oznacza klasyczną odbitkę czarno-białą na papierze fotograficznym, w którym obraz powstaje dzięki związkom srebra (materiał światłoczuły). Aby uzyskać taką odbitkę z negatywu, trzeba naświetlić papier obrazem utworzonym przez negatyw, a następnie przeprowadzić obróbkę chemiczną (wywołanie, przerwanie, utrwalenie, płukanie).
Przy skali odwzorowania 4:1 chodzi o powiększenie (obraz na papierze ma być większy niż obraz na negatywie). Urządzeniem przeznaczonym do tego zadania jest powiększalnik, ponieważ:
- umożliwia umieszczenie negatywu w głowicy/ramce,
- rzutuje obraz przez obiektyw na papier światłoczuły,
- pozwala regulować powiększenie (wysokość głowicy/odległość projekcji) oraz ostrość.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Naświetlarkę" można kojarzyć z różnymi procesami (np. poligrafia, sitodruk, inne techniki). Nie jest to standardowe urządzenie do wykonywania powiększanych odbitek srebrowych z negatywu w ciemni fotograficznej.
- "Skaner płaski" służy do digitalizacji (zamiany obrazu na plik). Sam skan nie jest srebrową kopią pozytywową; do uzyskania odbitki srebrowej potrzebny jest proces na papierze światłoczułym, a nie skanowanie.
- "Kopiarkę stykową" wykorzystuje się do wykonywania odbitek stykowych, gdzie negatyw przylega do papieru. Taka metoda zasadniczo nie daje powiększenia obrazu, więc nie spełni warunku skali 4:1.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się wymóg powiększenia (skala większa od 1:1), najczęściej kluczowe jest rozróżnienie projekcji w powiększalniku od kontaktu w kopiarce stykowej oraz od procesów cyfrowych (skan/druk).
