Wady odlewów dzieli się m.in. na wady wewnętrzne (objętościowe) oraz wady powierzchniowe. Wady wewnętrzne znajdują się w materiale odlewu i często nie są widoczne gołym okiem bez przecięcia, obróbki skrawaniem lub badań nieniszczących.
Zapiaszczenie oznacza obecność wtrąceń masy formierskiej/piasku w metalu. Zażużlenie to wtrącenia żużla lub innych zanieczyszczeń niemetalicznych w objętości odlewu. Rządzizna w praktyce odnosi się do nieciągłości powstających w trakcie krzepnięcia (typowo łączonych z wadami skurczowymi/krystalizacyjnymi), a więc także zaliczanych do wad wewnętrznych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Nalot zwykle dotyczy zjawisk na powierzchni (warstwy, przebarwienia, produkty reakcji), więc klasyfikuje się go jako wadę powierzchniową, a nie wewnętrzną.
- Pocenie i zmurszałość są kojarzone z defektami ujawniającymi się na powierzchni lub w warstwie wierzchniej (np. po wyjęciu z formy, podczas chłodzenia lub po obróbce), dlatego nie stanowią typowego zestawu wad wewnętrznych w tym ujęciu.
- Skorupa (w kontekście odlewów) wiąże się z warstwą zewnętrzną/na powierzchni, a nie z niezgodnością w przekroju. Niespaw i naderwanie opisują nieciągłości typu brak złączenia/pęknięcie, które mogą być kojarzone z wadami ciągłości, ale w tej konfiguracji nie stanowią klasycznego zestawu "wad wewnętrznych" rozumianych jako wtrącenia i wady skurczowe.
- Blizna i strup to określenia typowo odnoszone do defektów widocznych na powierzchni odlewu. Rakowatość bywa kojarzona z porowatością, jednak w tym zestawie dwa pozostałe terminy wskazują na wady powierzchniowe, co czyni tę odpowiedź niezgodną z pytaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy wad wewnętrznych, szukaj pojęć związanych z wtrąceniami (piasek, żużel) oraz z krzepnięciem (wady skurczowe), a unikaj nazw sugerujących zmianę wyglądu powierzchni (nalot, strup, blizna).
