Dobór ziarnistości ścierniwa w obróbce szkła (w tym szkła optycznego) wynika z celu danego etapu technologicznego. W wstępnym szlifowaniu (etap zgrubny) usuwa się większą ilość materiału, koryguje geometrię i przygotowuje powierzchnię do dalszych przejść. Żeby zrobić to sprawnie, potrzebne jest ścierniwo o dużej ziarnistości, które ma większą zdolność skrawania, ale pozostawia wyraźniejsze ślady obróbki (głębsze rysy i większą chropowatość).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "180,0÷150,0 μm": to zakres ziarna wyraźnie większy od pozostałych, pasujący do charakteru operacji wstępnej.
- Odpowiedź "75,0÷63,0 μm" jest typowa raczej dla etapu pośredniego lub dokładniejszego szlifowania, kiedy celem jest zmniejszanie rys po obróbce zgrubnej.
- Odpowiedź "30,7÷27,7 μm" odpowiada jeszcze drobniejszej gradacji, stosowanej, gdy powierzchnia ma być bardziej wygładzona, a ubytek materiału jest już mniejszy.
- Odpowiedź "7,3÷5,5 μm" to bardzo drobne ziarno, kojarzone z końcowymi etapami wygładzania/wykańczania, gdzie priorytetem jest jakość powierzchni, a nie szybkość zdejmowania materiału.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: im wcześniejszy etap szlifowania, tym większe ziarno, a przejścia między etapami polegają na stopniowym zmniejszaniu ziarnistości tak, aby kolejne ścierniwo usuwało rysy po poprzednim.