Wielobarwne logo na koszulce wymaga technologii, która potrafi nanieść barwnik (tusz) bezpośrednio na materiał i zapewnić odpowiednią jakość odwzorowania kolorów oraz trwałość nadruku po utrwaleniu. Takim zastosowaniem charakteryzuje się drukarka DTG (Direct To Garment), czyli urządzenie do druku cyfrowego na odzieży.
Dlaczego to właściwy wybór? DTG jest projektowane pod tekstylia: pracuje z tuszami odpowiednimi do tkanin, umożliwia druk wielokolorowych grafik (w tym przejść tonalnych), a w praktyce proces obejmuje także przygotowanie materiału (np. wstępne przygotowanie podłoża) oraz końcowe utrwalenie nadruku. Dzięki temu można wykonywać krótkie serie i personalizację bez przygotowywania form drukowych.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych obszarów:
- Drukarka 3D nie jest urządzeniem poligraficznym do nanoszenia grafiki na koszulki, lecz wytwarza elementy przestrzenne z tworzyw/żywic.
- Naświetlarka CtF (Computer to Film) należy do przygotowalni – służy do naświetlania materiału pośredniego (filmu) wykorzystywanego dalej w procesach wymagających form. Sama nie drukuje logo na odzieży.
- Maszyna offsetowa DI jest związana z drukiem offsetowym/bezpośrednim na płytach i typowo z produkcją na podłożach papierowych; nie jest standardowym rozwiązaniem do druku na gotowych koszulkach.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: najpierw rozpoznaj podłoże (tekstylia), potem dobierz technologię i urządzenie. To najprostsza droga do poprawnej odpowiedzi w pytaniach o dobór maszyn.
