W izolacji olejków eterycznych z surowców roślinnych najczęściej wykorzystuje się destylację z parą wodną (współdestylację). Jej sens praktyczny polega na tym, że składniki olejków są lotne i mogą być unoszone przez parę wodną, a sam proces pozwala prowadzić wydzielanie w warunkach łagodniejszych dla wrażliwych substancji zapachowych niż klasyczne ogrzewanie samej mieszaniny do wysokich temperatur.
Po odparowaniu i skropleniu par (woda + składniki olejku) otrzymuje się kondensat, który zwykle rozdziela się na dwie fazy: wodną oraz olejkową. Dzięki temu możliwe jest praktyczne "wyizolowanie" olejku z materiału roślinnego, a następnie jego dalsze oczyszczanie, jeśli jest wymagane.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do typowego celu pytania:
- Destylacja prosta jest metodą podstawową do rozdzielania cieczy o odpowiednio różnych temperaturach wrzenia lub do oddzielania lotnego składnika od nielotnych zanieczyszczeń. Przy surowcu roślinnym kluczowy jest mechanizm unoszenia składników przez parę wodną, a nie jedynie "zwykłe" zagotowanie układu.
- Rektyfikacja (destylacja frakcyjna w kolumnie) służy głównie do dokładniejszego rozdziału mieszanin cieczy na frakcje, gdy temperatury wrzenia są zbliżone. To inny etap/inna potrzeba procesowa niż pierwotne wydzielenie olejku z roślin.
- Destylacja pod zmniejszonym ciśnieniem bywa użyteczna, gdy chcemy obniżyć temperaturę wrzenia cieczy wrażliwych na temperaturę, ale nie jest typową odpowiedzią na pytanie o standardową metodę izolacji olejków eterycznych z materiału roślinnego. W tym zastosowaniu klasyczną metodą jest właśnie doprowadzenie pary wodnej i współdestylacja.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "olejek eteryczny z roślin", najpierw kojarz to z procesem, w którym para wodna przenosi składniki zapachowe, a produkt odzyskuje się po skropleniu i rozdziale faz.
