W pytaniu kluczowe są dwa warunki: ścianka działowa murowana o grubości do 12 cm oraz jak najmniejszy ciężar objętościowy (w praktyce: jak najmniejsza masa przegrody na jednostkę objętości). W robotach murarskich na lekkie ścianki działowe dobiera się elementy, które przy zachowaniu wymaganej geometrii dają możliwie małe obciążenie.
Dlaczego "dziurawka"?
Dziurawka to cegła drążona (z otworami). Drążenia powodują, że w tej samej objętości jest mniej materiału ceramicznego, a więc element ma mniejszą masę niż cegła pełna. To bezpośrednio przekłada się na mniejszą masę całej ścianki działowej, co jest korzystne m.in. dla stropów oraz przy pracach remontowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Cegła klinkierowa – jest stosowana głównie tam, gdzie liczy się trwałość i odporność na warunki zewnętrzne/ścieranie oraz estetyka elewacji. Nie jest wyborem "najlżejszym"; zwykle jest też materiałem droższym i niecelowym dla lekkiej ścianki działowej.
- Cegła ceramiczna pełna – jako pełna ma większą masę jednostkową niż cegły drążone. Nadaje się do murów wymagających większej nośności, ale nie spełnia kryterium "jak najmniejszego ciężaru objętościowego".
- Cegła wapienno-piaskowa pełna (silikat) – elementy te są z reguły cięższe (większa gęstość materiału) i często stosuje się je, gdy potrzebna jest dobra izolacyjność akustyczna i wytrzymałość, a nie minimalna masa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się kryterium "najmniejszej masy/ciężaru" i wybór dotyczy elementów pełnych vs drążonych, najczęściej poprawna jest opcja drążona (np. dziurawka), o ile nie ma dodatkowych wymagań nośnościowych.
