W zadaniu należy dobrać maszynę do wykonania nadruku wierzchniego na gotowych opakowaniach z tektury falistej przy nakładzie 30 sztuk. To oznacza, że o wyborze technologii w największym stopniu decydują: (1) koszty przygotowania formy/uruchomienia oraz (2) możliwość drukowania na podłożu chropowatym i nierównym, często już złożonym.
Prawidłowo: maszyna sitodrukowa. Sitodruk ma relatywnie niskie koszty przygotowania (przygotowanie sita jest tańsze niż wykonanie płyt/ form dla produkcji masowej) i dobrze radzi sobie z drukiem na podłożach takich jak tektura falista: matowych, szorstkich, chłonnych i nieidealnie płaskich. Dodatkowo pozwala wykonać nadruk na gotowym pudełku (po uformowaniu), co pasuje do sytuacji pokazanej na ilustracji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Litograficzna (offset) – typowo wymaga płaskiego, stabilnego podłoża i wiąże się z wysokimi kosztami przygotowania (płyty, naświetlenie). Przy 30 sztukach koszty startowe są nieproporcjonalne, a chropowata tektura falista pogarsza jakość i powtarzalność odbitki.
- Fleksograficzna – jest bardzo popularna w druku opakowań z tektury falistej, ale jest najbardziej uzasadniona ekonomicznie przy dużych nakładach (koszt wykonania i ustawienia formy jest istotny). Dodatkowo często drukuje się na arkuszach przed wykrawaniem i składaniem, a nie na pojedynczych, złożonych pudełkach w krótkiej serii.
- Tampondrukowa – dobrze sprawdza się dla małych przedmiotów i niewielkich pól zadruku o skomplikowanych kształtach. W przypadku pudełek (większa powierzchnia nadruku na klapie) jest to metoda niepraktyczna i nieefektywna.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli widzisz tekturę falistą i bardzo mały nakład, w pierwszej kolejności rozważ techniki o niskich kosztach przygotowania i tolerujące nierówne podłoża. Jeśli dodatkowo nadruk ma być na gotowym opakowaniu, sitodruk jest częstym wyborem.
