Najpierw wykonujemy obmiar długości obramowania. Skoro jezdnia ma 500 m długości i obrzeże/krawężnik układa się po obu stronach, to łączna długość obramowania wynosi:
2 × 500 m = 1000 m.
Następnie ustalamy, ile metrów obramowania daje jeden element. Wymiary krawężnika to 15×30×100 cm, a kluczowy jest wymiar 100 cm długości, czyli:
100 cm = 1 m.
Zatem bez zapasu potrzebna liczba krawężników to:
1000 m ÷ 1 m/szt. = 1000 szt.
W zadaniu podano jednak nakład jednostkowy materiału 1,02. Taki współczynnik stosuje się w przedmiarach/kosztorysach, aby uwzględnić typowe straty, docinki, uszkodzenia lub rezerwę. Dlatego liczbę elementów zwiększamy przez mnożenie:
1000 × 1,02 = 1020 szt.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 510 szt. – to wynik zbliżony do 500 z małym dodatkiem; pomija się tu drugą stronę jezdni oraz/lub błędnie stosuje współczynnik.
- 2040 szt. – to podwojenie wyniku po zastosowaniu współczynnika (albo dwukrotne liczenie obustronności); w tym zadaniu obustronność uwzględnia się tylko raz.
- 3400 szt. – nie wynika z żadnego poprawnego obmiaru; zwykle jest skutkiem błędnego przeliczenia 100 cm lub wielokrotnego doliczania zapasu.
Wskazówka egzaminacyjna: w robotach liniowych zawsze policz najpierw łączną długość (tu: dwie strony), potem długość jednego elementu, a dopiero na końcu zastosuj współczynnik nakładu/zapasu.
