W instalacji wentylacyjnej odsadzka służy do wykonania przesunięcia kanału (w pionie lub w poziomie), np. aby ominąć belkę, słup albo skrzyżowanie z inną instalacją, ale jednocześnie nie zmienić docelowego kierunku prowadzenia trasy.
Żeby spełnić ten warunek geometryczny, stosuje się dwa półłuki (dwa kolana). Pierwszy półłuk odchyla kanał od osi pierwotnej, dzięki czemu można "zejść" lub "odejść" na bok. Drugi półłuk jest ustawiony tak, aby zlikwidować odchylenie i przywrócić bieg kanału równoległy do pierwotnego. Dopiero taki układ daje przesunięcie (odsadzkę) bez trwałego skrętu trasy.
Dlatego odpowiedź "2 półłuki." jest poprawna.
Odpowiedź "2 prostki." jest błędna, ponieważ odcinki proste nie zmieniają kierunku ani poziomu kanału – nie wykonają obejścia przeszkody.
Odpowiedź "1 łuk i 1 prostkę." jest błędna, bo jeden element zmieniający kierunek powoduje jedynie załamanie trasy; prostka tylko wydłuża odcinek, ale nie przywraca równoległego biegu względem osi pierwotnej.
Odpowiedź "1 półłuk i 1 prostkę." jest błędna z tego samego powodu: pojedynczy półłuk tworzy zmianę kierunku, lecz nie realizuje odsadzki, bo brakuje drugiego półłuku, który zniósłby odchylenie.
W praktyce stosuje się zwykle kolana o łagodnych kątach (np. 30–45°) i dobiera rozstaw między nimi do wymaganej wielkości przesunięcia, pamiętając, że każda kształtka zwiększa opory przepływu, więc poprawny układ ma znaczenie dla sprawności instalacji.
