Otwory pod łączniki rozporowe (kołki) muszą mieć określoną średnicę i głębokość, aby łącznik prawidłowo "rozparł się" w podłożu i przeniósł obciążenia od montowanego elementu (np. stalowego rusztu). W murze z cegły typowym narzędziem do wykonania takiego otworu jest wiertarka udarowa, ponieważ łączy ruch obrotowy wiertła z udarem, co ułatwia wiercenie w materiałach mineralnych.
Odpowiedź "wkrętarkę akumulatorową" jest nieprawidłowa, bo wkrętarka jest projektowana głównie do wkręcania wkrętów i pracy z osprzętem montażowym; wiercenie w cegle (zwłaszcza pod kołki) bywa dla niej nieefektywne i może nie zapewnić stabilnego, równego otworu. Odpowiedź "przecinak szpicak" także jest błędna: jest to narzędzie do kucia/kruszenia, a nie do wykonywania otworów o kontrolowanej średnicy pod łącznik rozporowy. Z kolei "młot udarowy" służy do prac wyburzeniowych i kucia, a nie do wiercenia otworów z kontrolą średnicy; może nadmiernie uszkodzić cegłę i spowodować zbyt duże ubytki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawiają się "łączniki rozporowe" oraz "otwory w cegle", kluczowe jest skojarzenie z wierceniem (ruch obrotowy) i udarem do materiałów mineralnych. Na budowie zawsze dobiera się też odpowiednie wiertło oraz kontroluje, czy otwór jest czysty przed osadzeniem łącznika.
