Posadzka lastrykowa (lastryko) to rodzaj posadzki mineralnej, w której spoiwem jest cement, a podstawowym "wypełnieniem" są grysy/kruszywo kamienne (np. o odpowiedniej frakcji). Po związaniu i stwardnieniu warstwę lastrykową zwykle poddaje się obróbce (np. szlifowaniu), aby odsłonić ziarna kruszywa i uzyskać dekoracyjny efekt. Z tego powodu w praktyce często stosuje się cement biały, aby barwa spoiwa nie przyciemniała wyglądu kruszywa i umożliwiała uzyskanie jasnego tła.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"cement biały z dodatkiem kamiennych grysów" opisuje kluczową ideę technologii lastryka: mieszanka cementowa + kruszywo kamienne, które stanowi widoczną i funkcjonalną część posadzki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- Deski o wilgotności powyżej 50% – to materiał i parametr związany z konstrukcjami/okładzinami drewnianymi. Lastryko nie jest posadzką z desek, a ponadto tak wysoka wilgotność drewna byłaby wadą materiału w większości zastosowań wykończeniowych.
- Cegła klinkierowa zwykła – klinkier może być elementem nawierzchni/okładziny, ale nie stanowi typowego składnika mieszanki lastrykowej. Posadzka klinkierowa to inna technologia niż posadzka lastrykowa.
- Zaprawa cementowo-wapienna z dodatkiem szkła wodnego – zaprawy cementowo-wapienne stosuje się głównie do robót murarskich i tynkarskich. Dodatki typu szkło wodne mogą zmieniać właściwości zapraw, ale nie definiują technologii lastryka, w której kluczowe jest kruszywo kamienne (grysy) w mieszance posadzkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "lastryko/lastryk", szukaj odpowiedzi zawierającej jednocześnie element cementowy oraz kruszywo kamienne (grys). To zestaw cech najbardziej charakterystyczny dla tej posadzki.
