W tego typu zadaniach masa blachy wynika bezpośrednio z objętości i gęstości materiału. Stosuje się zależność m = ρ · V, gdzie: m to masa [kg], ρ to gęstość [kg/m3], a V to objętość [m3].
Krok 1: przeliczenie grubości. Grubość 10 mm trzeba zamienić na metry: 10 mm = 0,01 m. To najczęstszy punkt, w którym pojawia się błąd rzędu 1000 (mm vs m).
Krok 2: wyznaczenie objętości blachy. Blacha o polu 120 m2 i grubości 0,01 m ma objętość: V = 120 · 0,01 = 1,2 m3. W praktyce jest to objętość "pakietu" materiału potrzebnego do wykonania poszycia (bez uwzględniania strat technologicznych, jeśli nie podano inaczej).
Krok 3: wykorzystanie danych z tabeli. Z tabeli należy odczytać gęstość materiału blachy. Dla typowej blachy stalowej w zadaniach szkolnych przyjmuje się wartość około 8000 kg/m3 (często spotyka się też 7850 kg/m3 w materiałach ogólnych, ale tu decyduje tabela dołączona do zadania).
Krok 4: obliczenie masy. m = 1,2 m3 · 8000 kg/m3 = 9600 kg.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Zaniżona masa (np. 7200 kg) zwykle wynika z przyjęcia zbyt małej gęstości albo pomyłki w objętości. Zawyżone masy (np. 12800 kg lub 14400 kg) często pojawiają się, gdy ktoś użyje nie tej gęstości z tabeli, pomyli grubość (np. 0,012–0,015 m) albo popełni błąd w przeliczeniach jednostek. Na egzaminie warto zawsze sprawdzić "zdroworozsądkowo", czy wynik jest spójny: 120 m2 blachy o grubości 1 cm to duża ilość stali, więc masa liczona w wielu tonach jest oczekiwana.
