Wkład kalendarza książkowego (część wewnętrzna z układem kalendarzowym, często z miejscem na notatki) pełni funkcję użytkową: ma być czytelny w druku i wygodny do zapisywania. Z tego powodu typowo dobiera się papier niepowlekany, określany w praktyce jako papier offsetowy. Taki papier ma zwykle lepszą chłonność niż papiery powlekane, dzięki czemu zapis długopisem lub ołówkiem jest mniej podatny na rozmazywanie, a druk tekstu jest stabilny.
Odpowiedź "powlekanego" jest nieadekwatna, ponieważ papier powlekany (kredowy) jest projektowany głównie pod wysoką jakość reprodukcji obrazów i nasycenie barw; jego powierzchnia jest mniej chłonna i bardziej śliska. To może pogarszać komfort pisania (wolniejsze wysychanie atramentu, smużenie).
Odpowiedź "satynowanego" również prowadzi do podobnego problemu: satynowanie wiąże się z wygładzaniem powierzchni, co poprawia estetykę i druk, ale nie jest najlepszym wyborem dla wkładów przeznaczonych do częstego notowania. W praktyce papier o zbyt gładkiej powierzchni może zwiększać ryzyko rozmazania zapisu.
Odpowiedź "gazetowego" jest niepoprawna, ponieważ papier gazetowy jest lekki, mniej trwały i przeznaczony do krótkotrwałych wydawnictw o niższych wymaganiach jakościowych. W kalendarzu książkowym oczekuje się większej wytrzymałości mechanicznej (kartkowanie, noszenie, roczny okres użytkowania) i lepszej stabilności użytkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy doborze papieru do środka publikacji rozróżniaj funkcję (pisanie/notatki) od efektu wizualnego (połysk, nasycenie barw). Kalendarz książkowy w środku najczęściej wymaga papieru, który "pracuje" dobrze z tekstem i notowaniem, a nie papieru typowo ilustracyjnego.
