KWALIFIKACJA DRM4 - CZERWIEC 2017

Przy wykonywaniu wstawek wklejanych w naprawiane miejsca dąży się do tego, aby naprawa była zgodna materiałowo i wizualnie z oryginalnym podłożem. Odpowiedź "jest zbliżone wiekiem do wieku drewna w naprawianym meblu" odnosi się do praktycznej zasady, że w naprawach mebli (zwłaszcza starszych) preferuje się drewno, które będzie jak najbardziej zbliżone do materiału istniejącego, tak aby nie tworzyć wyraźnego kontrastu i aby zachowanie materiału w czasie było możliwie podobne.

Dlaczego pozostałe propozycje są niekorzystne?

• "ma barwę ciemniejszą od barwy naprawianego drewna" – celowe dobieranie ciemniejszej barwy nie jest regułą. W praktyce zależy nam na tym, by po obróbce i wykończeniu nie było widać łatki. Zbyt ciemna wstawka może odcinać się od tła i utrwalać wrażenie nieestetycznej naprawy.
• "odróżnia się rysunkiem od drewna naprawianego" – inny rysunek słojów, inna struktura lub kierunek usłojenia zwykle powodują, że naprawa pozostaje widoczna nawet po starannym wykończeniu. Wstawki dobiera się tak, aby rysunek był możliwie podobny i "prowadził się" zgodnie z otoczeniem.
• "ma wilgotność większą od wilgotności drewna w naprawianym meblu" – to szczególnie ryzykowne technologicznie. Drewno o wyższej wilgotności po wklejeniu może wysychać, a w konsekwencji kurczyć się, co sprzyja powstawaniu szczelin, nierówności lub osłabieniu spoiny klejowej. W naprawach dąży się do zgodności wilgotności elementów łączonych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się wariant z większą wilgotnością, zwykle jest to sygnał zagrożenia dla trwałości (skurcz/pęcznienie). Natomiast kryteria estetyczne (barwa i rysunek) powinny zmierzać do dopasowania, a nie do podkreślania różnic.