Zaprawa cementowo-wapienna składa się zasadniczo ze spoiw (cement i wapno), kruszywa (najczęściej piasek) oraz wody zarobowej. W recepturach spotyka się proporcje objętościowe typu 1:2,5:10,5, które opisują udział składników stałych w mieszance.
Odpowiedź "1 części cementu, 2,5 części wapna i 10,5 części piasku" jest zgodna z ideą zaprawy cementowo-wapiennej: zawiera oba spoiwa oraz kruszywo. W praktyce ilość wody dobiera się tak, aby uzyskać wymaganą urabialność i konsystencję (zależnie od zastosowania, wilgotności piasku, temperatury i technologii robót), dlatego woda nie jest typowo ujęta jako stała "część" w takim trójskładnikowym zapisie.
Odpowiedzi zawierające "10,5 części wody" są błędne, bo sugerują, że woda jest trzecim składnikiem w proporcji zamiast kruszywa. W zaprawie to kruszywo stanowi główną część objętościową, a nie woda. Z kolei warianty z odwróconymi spoiwami ("1 części wapna, 2,5 części cementu…") zmieniają znaczenie proporcji: zapis 1:2,5:10,5 ma określoną kolejność składników, a zamiana miejscami cementu i wapna prowadzi do innej receptury o innych właściwościach (wytrzymałość, urabialność, czas wiązania).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści występuje "zaprawa … o proporcji 1:…:…", najpierw ustal, czy proporcja dotyczy cementu–wapna–piasku (składniki stałe). Wodę traktuj jako składnik regulujący konsystencję, chyba że zadanie wprost podaje jej udział (co jest rzadziej spotykane w takich skrótowych recepturach).
