W pracach na terenach podmokłych kluczowe jest ograniczenie nacisku jednostkowego kół na glebę. Nacisk jednostkowy maleje, gdy rośnie powierzchnia styku opony z podłożem. Dlatego w grząskim terenie zwykle lepiej sprawdzają się opony szersze (przy zachowaniu właściwej średnicy obręczy i dopuszczalnych parametrów dla ciągnika), ponieważ rozkładają ciężar na większym polu kontaktu i zmniejszają ryzyko zapadania oraz nadmiernego ugniatania gleby.
Oznaczenie opony w formacie "420/70 R28" czyta się następująco:
- 420 – szerokość opony w milimetrach,
- 70 – profil (wysokość boku jako % szerokości),
- R – konstrukcja radialna,
- 28 – średnica obręczy w calach.
Odpowiedź "420/70 R28" jest właściwa, bo łączy zgodność z obręczą 28 cali z dużą szerokością (420 mm), co sprzyja pracy w mokrym, miękkim gruncie. Dodatkowo konstrukcja radialna zwykle umożliwia efektywniejszą pracę przy obniżonym ciśnieniu, co jeszcze zwiększa powierzchnię styku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "320/85 R28" – mimo tej samej średnicy obręczy (28) ma szerokość 320 mm, czyli jest istotnie węższa. W podmokłym terenie węższa opona łatwiej "tnie" grunt i zwiększa zapadanie, bo nacisk rozkłada się na mniejszej powierzchni.
- "300/70-26" – końcowa liczba wskazuje obręcz 26 cali, więc taki rozmiar nie pasuje na felgę 28 cali. To błąd kompatybilności, niezależnie od warunków pracy.
- "315/80-22.5" – analogicznie, rozmiar dotyczy obręczy 22,5 cala, więc nie jest zgodny z obręczą 28 cali.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź zgodność średnicy felgi (ostatnia liczba), a dopiero potem porównuj szerokość i profil pod kątem warunków glebowych.
