W fotografii w podczerwieni celem jest rejestracja promieniowania o dłuższych falach niż światło widzialne. Żeby uzyskać taki efekt, w praktyce dąży się do tego, aby do układu rejestrującego docierało możliwie dużo promieniowania IR, a jednocześnie by ograniczyć udział światła widzialnego, które "zdominowałoby" obraz. Z tego powodu właściwym wyborem jest filtr IR, czyli filtr przeznaczony do pracy w podczerwieni.
Odpowiedź "UV" jest błędna, bo filtr UV dotyczy nadfioletu (krótsze fale niż widzialne) i jego typowym zadaniem jest ograniczanie UV, a nie selekcja pasma podczerwonego. Nie rozwiązuje więc problemu zdjęć IR.
Odpowiedź "neutralnego." (filtr ND) jest błędna, ponieważ filtr neutralny nie wybiera konkretnego zakresu widma – osłabia światło w szerokim zakresie w przybliżeniu równomiernie. Może pomóc wydłużyć czas naświetlania, ale sam z siebie nie "przełącza" fotografii na podczerwień.
Odpowiedź "polaryzacyjnego." także jest błędna: filtr polaryzacyjny wpływa głównie na eliminację odblasków i nasycenie/kontrast w określonych sytuacjach (np. niebo, woda, szkło). Nie jest narzędziem do selekcji promieniowania IR.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy konkretnego zakresu widma (UV/IR), właściwa odpowiedź zwykle dotyczy filtru nazywanego od tego zakresu. Natomiast filtry ND i polaryzacyjne rozwiązują inne problemy: kontrolę ilości światła i kontrolę polaryzacji/odbłysków.
