KWALIFIKACJA CHM4 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 33.
Do wykrywania fluorowców w cząsteczkach związków organicznych wykorzystuje się reakcje z wodą chlorową w obecności chloroformu.
Cl2 + 2 I- → I2 + 2 Cl-
I2 + 5 Cl2 + 6 H2O → 2 IO3- + 10 Cl- + 12 H+
Na podstawie zapisanych równań reakcji można wywnioskować, że w pierwszej kolejności woda chlorowa
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W pierwszym równaniu chlor (woda chlorowa) działa jako utleniacz: I przechodzi w I2, więc zachodzi utlenienie jodków do wolnego jodu.
W drugim równaniu powstały jod jest dalej utleniany do jodanu IO3. Zapis reakcji jednoznacznie wskazuje kolejność tych przemian.

Pełne wyjaśnienie:

Wniosek należy wyciągnąć wyłącznie z podanych równań, analizując, co dzieje się z formami jodu.

Etap 1: W reakcji Cl2 + 2 I → I2 + 2 Cl jod występuje początkowo jako jon jodkowy I, a produktem jest cząsteczkowy jod I2. To oznacza wzrost stopnia utlenienia jodu z −1 (w I) do 0 (w I2), czyli utlenienie. Jednocześnie chlor przechodzi z 0 (w Cl2) do −1 (w Cl), czyli ulega redukcji. Zatem "woda chlorowa" w pierwszej kolejności utlenia jony jodkowe do wolnego jodu.

Etap 2: W reakcji I2 + 5 Cl2 + 6 H2O → 2 IO3 + 10 Cl + 12 H+ substratem jest I2, a produktem anion jodanowy IO3. W IO3 jod ma stopień utlenienia +5, więc następuje dalszy wzrost z 0 do +5, a więc ponownie utlenienie. Ten zapis uzasadnia sformułowanie o "reakcji następczej utlenienia jodu do jodanu".

Dlatego poprawna jest odpowiedź mówiąca o sekwencji: utlenienie I → I2, a następnie utlenienie I2 → IO3.

Pozostałe propozycje są błędne, bo zawierają co najmniej jeden z typowych błędów:

  • Stwierdzenie o "redukcji jonów jodkowych do wolnego jodu" jest sprzeczne z definicją: redukcja to spadek stopnia utlenienia, a tu następuje wzrost (−1 → 0).
  • Stwierdzenie o "redukcji jodu do jodanu" również jest sprzeczne z bilansem stopni utlenienia (0 → +5 oznacza utlenienie, nie redukcję).

Na egzaminie warto zawsze kontrolować kierunek zmian stopni utlenienia: to najszybszy sposób, by nie pomylić utleniania z redukcją, nawet gdy w reakcjach występują "mylące" produkty jak chlorki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To znaczy, że składnik zawierający chlor powoduje wzrost stopnia utlenienia jodu. W praktyce jon I (jod na −1) przechodzi w I2 (jod na 0), a chlor zostaje zredukowany do Cl.
Najpewniejsza metoda to stopnie utlenienia: utlenianie = wzrost stopnia utlenienia, redukcja = spadek. Gdy widzisz I → I2, to −1 → 0, więc jest to utlenianie, nawet jeśli intuicja podpowiada inaczej.
Pojawienie się Cl oznacza, że chlor przyjął elektrony (0 → −1), czyli uległ redukcji. Utlenia się w tym samym czasie inny składnik układu, tutaj jod. Produkty jonowe nie mówią same z siebie o kierunku procesu bez analizy stopni utlenienia.
To kolejny etap, który zachodzi po reakcji głównej, gdy produkt pierwszego etapu staje się substratem drugiego. W tym typie zadania najpierw powstaje I2, a później ten jod jest dalej przekształcany (utleniany) do bardziej utlenionej formy, np. jodanu.
W I jod ma stopień utlenienia −1. W I2 jest to 0 (pierwiastek w postaci wolnej). W IO3 jod ma +5 (bo tlen ma −2, a suma stopni utlenienia równa się ładunkowi jonu).
Bo nazwy i skojarzenia często mylą, a stopnie utlenienia dają jednoznaczny wynik. W tym przykładzie łatwo pomylić "redukcję" i "utlenianie", ale policzenie −1 → 0 → +5 natychmiast pokazuje, że oba etapy dotyczą utleniania jodu.
W typowych warunkach reakcyjnych chlor jest silnym utleniaczem i może utleniać I do I2. Jednak w praktyce analitycznej znaczenie mają warunki (pH, stężenia, obecność innych reagentów), dlatego na egzaminie trzymaj się tego, co wynika z podanych równań.
Jony I same w sobie są bezbarwne w roztworze, a wolny jod I2 daje charakterystyczne zabarwienie (w zależności od środowiska). W zadaniach te różnice barw są często tłem do wnioskowania o utlenieniu I do I2.
Najczęściej: (1) odwracanie definicji utleniania i redukcji, (2) ocenianie procesu po nazwie odczynnika zamiast po stopniach utlenienia, (3) analizowanie tylko jednego równania z dwóch, (4) uznawanie, że "powstaje sól" więc to redukcja. Pomaga krótka kontrola stopni utlenienia.
Ćwicz trzy rzeczy: analizę równań (kto się utlenia i do czego), stopnie utlenienia dla halogenów i ich związków oraz typowe role odczynników (utleniacz/reduktor). Dobrze działa też rozwiązywanie krótkich testów "co jest pierwszym etapem reakcji".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 36% zdających egzamin. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Zapis reakcji jednoznacznie wskazuje kolejność tych przemian."

Źródła:

  • Wikipedia: "Chlorine water" (woda chlorowa) – opis właściwości utleniających chloru w roztworze, https://en.wikipedia.org/wiki/Chlorine_water (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia: "Iodide" – informacje o utlenianiu I− do I2, https://en.wikipedia.org/wiki/Iodide (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia: "Iodate" – informacja o jodanie i stopniu utlenienia jodu w IO3−, https://en.wikipedia.org/wiki/Iodate (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Podręcznik chemii ogólnej: rozdział o reakcjach utleniania-redukcji i stopniach utlenienia
  • Podręcznik chemii analitycznej: analiza jakościowa i reakcje charakterystyczne jonów
  • Zbiór zadań z redoks: wyznaczanie stopni utlenienia i identyfikacja utleniacza/reduktora

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego