W pytaniu sprawdzana jest praktyczna umiejętność doboru igły maszynowej do grubości nici przy ocenie szwalności. Kluczowe jest zrozumienie, że wraz ze wzrostem masy liniowej nici (np. w systemie Tex) rośnie "grubość" nici, a więc zwykle potrzeba igły o większym numerze, która ma odpowiednio większe oczko i geometrię rowka prowadzącego nić.
Nici o masie liniowej 50 tex (Nm 20) są traktowane jako nici grube w typowych zastosowaniach odzieżowych. Zbyt mała igła powoduje, że nić jest przecierana w okolicy ucha/rowka igły, rośnie tarcie oraz ryzyko zrywania, strzępienia i nierównego ściegu. W takich warunkach wynik "szwalności" byłby zaniżony nie dlatego, że nić jest zła, ale dlatego, że zestaw igła–nić jest źle dobrany.
Odpowiedź "110" jest poprawna, bo odpowiada doborowi igły do szycia grubszą nicią, tak aby zapewnić stabilne prowadzenie nici, poprawne zaciąganie pętli i ograniczyć uszkodzenia włókien.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "90" – igła częsta dla nici średnich; przy 50 tex może być zbyt mała, zwiększając tarcie i ryzyko zrywania.
- "70" – typowa dla cienkich nici i lekkich materiałów; dla nici grubych zwykle powoduje problemy ze ściegiem i uszkadzanie nici.
- "50" – bardzo cienka igła; praktycznie nieadekwatna do grubych nici w kontekście szwalności, bo ogranicza prawidłowe ułożenie nici w uchu igły.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się wysoki Tex (grubsza nić), oczekuj raczej wyższej numeracji igły. W praktyce zawsze warto potwierdzić dobór w tabeli producenta i wykonać próbę szycia.
