W zabawach umuzykalniających dla dzieci w 2. roku życia (ok. 12–24 miesiące) kluczowe jest dopasowanie aktywności do możliwości rozwojowych. Na tym etapie dziecko intensywnie uczy się przez naśladowanie, a jego koncentracja jest krótka. Dlatego najlepiej sprawdzają się piosenki o wyraźnym, żywym rytmie, które można połączyć z prostymi gestami (np. klaskanie, pokazywanie, machanie ręką, tupanie).
Odpowiedź "o żywym rytmie, z możliwością naśladowania prostych gestów" jest trafna, bo łączy dwa cele zabawy umuzykalniającej w tym wieku:
- rytm porządkuje ruch i zachęca do spontanicznej aktywności,
- gest jest dla małego dziecka łatwiejszy niż złożone sekwencje ruchowe i wzmacnia rozumienie poleceń oraz pamięć ruchową.
Pozostałe propozycje są mniej adekwatne dla większości dzieci w tym wieku. "…naśladowania kroków tanecznych" może być zbyt trudne, bo kroki wymagają stabilniejszej koordynacji, planowania ruchu i utrzymania sekwencji. "Uczące rozpoznawania prostych instrumentów muzycznych" przesuwa akcent na rozpoznawanie i nazywanie, które częściej jest celem dla nieco starszych dzieci lub dla sytuacji, gdy dziecko ma już gotowość do skupienia uwagi na przedmiocie i jego nazwie. "Uczące naśladowania niskich i wysokich tonów" dotyczy bardziej świadomej kontroli głosu i różnicowania wysokości dźwięku; w 2. roku życia może się pojawiać spontanicznie, ale jako główny cel piosenki bywa zbyt wymagające.
W praktyce opiekunka wybiera krótkie piosenki z refrenem i prostą powtarzalnością, prowadzi je w formie zabawy (bez presji), obserwuje reakcje dzieci i modyfikuje tempo oraz liczbę gestów. Najważniejsze jest bezpieczeństwo, radość i budowanie pozytywnego kontaktu z muzyką.
