Zabiegi profilaktyczne podnoszące odporność drzewostanu to takie działania, które wyprzedzają pojawienie się szkód lub ograniczają ich prawdopodobieństwo przez poprawę warunków funkcjonowania ekosystemu leśnego. W ujęciu hodowlanym chodzi przede wszystkim o kształtowanie składu gatunkowego, struktury i warstwowości tak, aby drzewostan był stabilniejszy i mniej podatny na gradacje szkodników, choroby czy skutki suszy i wiatru.
Odpowiedź "wprowadzanie podszytów" pasuje do tego celu: podszyt zwiększa zróżnicowanie pionowe, wpływa na mikroklimat (np. ograniczanie skrajnych wahań), poprawia warunki glebowe poprzez dopływ materii organicznej oraz może wzmacniać ciągłość okrywy roślinnej. Tego typu działania są klasycznym przykładem profilaktyki poprzez wzmacnianie cech biocenotycznych drzewostanu.
Pozostałe propozycje dotyczą innego rodzaju postępowania:
- "usuwanie drzew zasiedlonych" to typowe działanie interwencyjne (sanitarne), podejmowane po stwierdzeniu zagrożenia (np. zasiedlenia przez szkodniki). Nie jest to zabieg, który sam w sobie podnosi odporność drzewostanu, lecz ogranicza źródło presji.
- "zabezpieczanie repelentem sadzonek" dotyczy ochrony upraw przed zgryzaniem lub spałowaniem przez zwierzynę. Chroni pojedyncze sadzonki/młodniki, ale nie jest typowym zabiegiem kształtującym odporność drzewostanu jako ekosystemu.
- "moczenie sadzonek przed wysadzeniem w insektycydzie" jest formą ochrony chemicznej materiału sadzeniowego. To również działanie skierowane na ograniczenie konkretnych zagrożeń w fazie uprawy, a nie na długofalowe zwiększanie odporności drzewostanu poprzez jego strukturę i różnorodność.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "odporność drzewostanu", najczęściej chodzi o rozwiązania hodowlane i biocenotyczne (skład, struktura, warstwowość), a nie o środki chemiczne lub działania wykonywane dopiero po wykryciu szkody.
