W warstwie ulepszonego podłoża z pospółek i piasków mamy do czynienia z materiałem niespoistym, ziarnistym. W takich gruntach kluczowy jest mechanizm przemieszczenia ziaren, ich uporządkowania i "zakleszczenia" w bardziej zwartą strukturę. Najefektywniej uzyskuje się to przez wibracje połączone z naciskiem, dlatego właściwym wyborem jest walec wibracyjny.
Warunek grubości warstwy > 15 cm dodatkowo przemawia za walcem: na większej miąższości potrzebne jest oddziaływanie na głębszą strefę, co w praktyce robót drogowych uzyskuje się przez odpowiednią masę walca oraz pracę w trybie wibracji. Dzięki temu zagęszczenie jest bardziej równomierne na całej szerokości pasa roboczego i zwykle wymaga mniej czasochłonnych, punktowych operacji.
- "Walec ogumiony" jest często używany do dogęszczania i "zamykania" warstw, ale jego typowy efekt opiera się na ugniataniu i działaniu kół; nie jest to zwykle najlepszy wybór jako podstawowa maszyna do grubych warstw z piasków/pospółek, gdy celem jest intensywne zagęszczenie na większą głębokość.
- "Ubijak stalowy" pracuje udarowo i jest przeznaczony głównie do wąskich wykopów, poboczy, prac przy przeszkodach oraz miejsc, gdzie nie dojedzie walec. Na dużych powierzchniach jest nieefektywny organizacyjnie i może dawać nierównomierny efekt.
- "Ubijarkę jednokierunkową" (płytę wibracyjną jednokierunkową) stosuje się zwykle do mniejszych pól roboczych, prac wykończeniowych i przy elementach ograniczających. Przy grubszej warstwie na odcinku drogowym walec jest rozwiązaniem bardziej właściwym technologicznie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się piaski/pospółki i informacja o większej grubości warstwy, najczęściej właściwy kierunek myślenia to walec (zwłaszcza wibracyjny) jako podstawowa maszyna do zagęszczania dużych powierzchni.
