W gastronomii hotelarskiej i w klasycznych materiałach dydaktycznych spotyka się podział zakładów gastronomicznych m.in. według dostępności (sieć otwarta) oraz funkcji (typ podstawowy i typ uzupełniający). Typ uzupełniający oznacza takie punkty, które nie pełnią roli głównej restauracji żywieniowej, lecz uzupełniają ofertę obiektu: koncentrują się na serwowaniu napojów (alkoholowych i bezalkoholowych), prostych przekąsek, deserów lub szybkiej obsługi w ograniczonym zakresie.
Dlatego poprawny zestaw obejmuje: bary aperitif (typowo krótkie spotkania przed posiłkiem), piwiarnie (oferta zorientowana na piwo i przekąski), koktajlbary (drinki i koktajle) oraz cafeterie (kawa i drobny asortyment, często w formule szybkiej). Ten komplet jest spójny: wszystkie elementy pasują do idei lokalu uzupełniającego w sieci otwartej.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo mieszają typy lub wprowadzają lokale, które w wielu podziałach funkcjonują jako inne kategorie. Przykładowo restauracje są zwykle traktowane jako podstawa gastronomii (pełniejsze menu i funkcja żywieniowa), a jadłodajnie kojarzą się z żywieniem w prostszej, "posiłkowej" formule, nie zaś z uzupełniającą ofertą barową. Z kolei bistro, winiarnia czy bar szybkiej obsługi bywają klasyfikowane różnie w zależności od przyjętego źródła, co łatwo prowadzi do błędów na egzaminie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "typ uzupełniający", szukaj odpowiedzi z punktami barowo-napojowymi (aperitif, koktajle, piwo, kawa) i unikaj zestawów, które zawierają typowo "posiłkowe" formy jak restauracja czy jadłodajnia.
