Zdejmowanie izolacji z przewodu to etap przygotowania końcówki żyły do dalszych prac (np. wykonania połączenia, założenia tulejki lub zacisku). Do tej czynności stosuje się ściągacze izolacji, które mają geometrię i mechanizm pozwalający usuwać samą izolację bez nacinania miedzi/aluminium.
Narzędzie D ma typową formę automatycznego ściągacza: kształt "pistoletowy" ułatwia pracę seryjną, a na czole widać mechanizm szczękowy, który chwyta przewód i wykonuje kontrolowane nacięcie izolacji. Taki stripper zwykle dostosowuje się do średnicy przewodu i daje powtarzalny efekt, co jest ważne w montażu urządzeń mechatronicznych i w szafach sterowniczych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- A – szczypce z matrycami w szczękach wskazują na zaciskarkę (crimper). Jej zadaniem jest trwałe zaprasowanie końcówki na przewodzie, a nie zdejmowanie izolacji.
- B – narzędzie o budowie nożyc z płaską podstawą jest charakterystyczne dla nożyc do rur lub materiałów rurowych. Takie narzędzie nie zapewnia kontrolowanego usuwania izolacji i może uszkodzić przewód.
- C – mechanizm zapadkowy i wymienne matryce/pokrętło regulacyjne to cechy zaciskarki zapadkowej, używanej do zaciskania złącz/końcówek z odpowiednią siłą. Nie zastępuje to ściągacza izolacji.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj cech funkcjonalnych. Ściągacz izolacji ma szczęki/ostrza zaprojektowane do "złapania i zsunięcia" izolacji, a zaciskarka ma matryce do odkształcania metalowej końcówki. Mylenie tych narzędzi to częsty błąd, bo oba wyglądają jak "szczypce do kabli".
