W procesie suszenia koncentratów miedziowych celem technologicznym jest obniżenie zawartości wody do poziomu akceptowalnego dla dalszych operacji (transport, magazynowanie, dozowanie oraz przerób hutniczy). Dlatego to wilgotność koncentratu jest typowym parametrem, który opisuje jakość wyniku suszenia – informuje, czy materiał został dosuszony do wymaganego poziomu.
Odpowiedź "temperatura koncentratu" bywa myląca, ponieważ temperatura jest najczęściej parametrem procesu (kontrolnym), a nie bezpośrednim kryterium jakości produktu. Materiał może mieć właściwą temperaturę chwilową, a jednocześnie zbyt wysoką wilgotność (np. przy krótkim czasie przebywania lub niekorzystnych warunkach wymiany ciepła i masy). Z punktu widzenia odbioru ważniejsze jest, ile wody realnie pozostało w materiale.
Odpowiedzi "zagęszczenie koncentratu" oraz "gęstość koncentratu" odnoszą się do innych pojęć. Zagęszczanie to typowo etap odwadniania w układach zawiesin (np. w zagęszczaczach), a nie podstawowy wskaźnik jakości suszenia ciała stałego. Gęstość jest własnością materiału (zależną m.in. od składu i porowatości) i nie opisuje bezpośrednio stopnia usunięcia wilgoci; ponadto może się zmieniać z wielu przyczyn niezwiązanych z prawidłowością suszenia.
Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie:
- parametry jakości produktu po suszeniu: przede wszystkim wilgotność (czasem także uziarnienie/zbrylenie – zależnie od zakładu),
- parametry prowadzenia procesu: temperatura gazu/produktu, czas przebywania, intensywność mieszania, strumień i wilgotność gazu.
Właśnie dlatego poprawnym wyborem jest "wilgotność koncentratu".
