Żółty pojemnik (frakcja "metale i tworzywa sztuczne") jest przeznaczony przede wszystkim na typowe, puste i możliwie opróżnione odpady opakowaniowe, które mogą zostać skierowane do sortowania i recyklingu. Kluczowe jest to, że system selektywnej zbiórki zakłada ograniczanie zanieczyszczeń strumienia surowców.
Odpowiedź "nieopróżnionych opakowań z lekami, farbami i lakierami" jest poprawna, ponieważ tego typu odpady mogą zawierać pozostałości substancji, które są problemowe lub potencjalnie niebezpieczne. Pozostałości chemikaliów mogą utrudniać recykling, powodować zagrożenie dla pracowników sortowni i zanieczyszczać inne surowce wtórne. W praktyce takie odpady powinny być kierowane do dedykowanych miejsc zbiórki (np. PSZOK) lub specjalnych pojemników (w przypadku przeterminowanych leków – zależnie od lokalnych zasad).
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują odpady, które w typowych zasadach segregacji są właśnie przypisane do frakcji "metale i tworzywa sztuczne":
- "plastikowych butelek" – to klasyczny przykład odpadu opakowaniowego z tworzywa, zwykle akceptowany w żółtym pojemniku (po opróżnieniu).
- "kartoników po mleku i napojach" – są to opakowania wielomateriałowe, które w wielu systemach zbiórki przypisuje się do żółtego pojemnika; nie są traktowane jako odpady niebezpieczne.
- "puszek po napojach" – puszki aluminiowe/metalowe to typowy strumień surowca dla frakcji "metale".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawiają się słowa typu "leki", "farby", "lakiery", "rozpuszczalniki", "chemikalia", myśl o odpadach problemowych. Z kolei butelki i puszki to zwykle podstawowe przykłady frakcji opakowaniowych.
