Dodatki na szwy i podwinięcia (czyli zapasy materiału poza linią właściwego kształtu elementu) są potrzebne po to, aby:
- dało się połączyć elementy odzieży szwem bez "zabrania" wymiaru gotowego wyrobu,
- można było wykonać wykończenia krawędzi, np. podwinięcie dołu lub podwinięcie rękawa.
W praktyce krawieckiej zapasy te nanosi się na opracowaniu, które jest używane do odrysowania na materiale i krojenia elementów. W tym ujęciu jest to szablon elementu wyrobu odzieżowego – zawiera on już linię kroju wraz z przewidzianymi zapasami.
Odpowiedź "forma elementu wyrobu odzieżowego" bywa myląca, ponieważ w różnych szkołach i materiałach termin "forma" może być używany niejednoznacznie (czasem jako baza konstrukcyjna, czasem jako opracowanie po modelowaniu). W tym pytaniu rozróżniono jednak "formę" od "szablonu"; zapasy na szwy i podwinięcia przypisano do szablonu, czyli elementu przygotowanego do krojenia.
"Siatka konstrukcyjna wyrobu odzieżowego" to etap konstrukcji bazowej (układ linii pomocniczych i wymiarów), służący do wyprowadzenia kształtu elementów, a nie do przygotowania zapasów szycia. Podobnie "rysunek techniczny wyrobu odzieżowego" przedstawia wygląd i rozwiązania konstrukcyjne (np. rodzaj kieszeni, zaszewek, długość), ale nie jest dokumentem, na którym standardowo wyznacza się dodatki na szwy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach występują pojęcia opisowe (rysunek, siatka) i pojęcie narzędziowe do krojenia (szablon), dodatki na szwy najczęściej wiążą się z tym, co trafia na materiał.
