Dodatnia różnica kursowa powstaje wtedy, gdy po przeliczeniu tej samej kwoty waluty obcej na PLN (np. przy wycenie środków na rachunku walutowym albo przy porównaniu kursu z dnia wpływu i kursu z dnia wyceny/rozchodu) otrzymujemy wyższą wartość w złotych niż wcześniej ujęta w księgach. Ekonomicznie oznacza to, że jednostka "zyskała" na zmianie kursu waluty.
Skoro jest to korzyść wynikająca ze zjawisk walutowych, a więc związana z obszarem finansów (kursy walut, przeliczenia), właściwa klasyfikacja to przychody finansowe. Taka prezentacja pozwala odróżnić wynik na działalności operacyjnej (sprzedaż, koszty podstawowe, pozostałe zdarzenia operacyjne) od wyniku na działalności finansowej (m.in. odsetki, różnice kursowe).
Dlaczego pozostałe opcje są nieprawidłowe?
- "Kosztów finansowych" nie wybiera się, bo koszt dotyczy ujemnych różnic kursowych (spadek wartości po przeliczeniu), czyli sytuacji, gdy zmiana kursu pogarsza wynik.
- "Pozostałych kosztów operacyjnych" dotyczy zdarzeń operacyjnych ubocznych (związanych z działalnością operacyjną, ale nie stricte finansowaniem). Różnice kursowe od własnych środków pieniężnych mają charakter finansowy, więc nie pasują do tej grupy.
- "Pozostałych przychodów operacyjnych" również odnosi się do zdarzeń operacyjnych (np. incydentalnych, ubocznych), natomiast różnice kursowe ujmuje się w obszarze przychodów/kosztów finansowych.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal znak różnicy (dodatnia = przychód, ujemna = koszt), a potem źródło (kurs walut/finanse → kategoria finansowa, nie "pozostałe operacyjne").
