Działanie inotropowe opisuje wpływ leku na siłę skurczu mięśnia sercowego (kurczliwość). Jeżeli jest dodatnie, oznacza to, że serce kurczy się silniej – a więc rośnie siła skurczu kardiomiocytów. Właśnie tym wyraża się dodatnie inotropowe działanie glikozydów nasercowych.
Odpowiedź "wzrostem siły skurczu kardiomiocytów" jest poprawna, bo bezpośrednio definiuje dodatni inotropizm: większa kurczliwość komórek mięśnia sercowego przekłada się na silniejszy skurcz komór i skuteczniejsze wyrzucanie krwi.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych parametrów pracy serca albo do efektu przeciwnego:
- "wzrostem przewodzenia przez węzeł przedsionkowo-komorowy" dotyczy dromotropizmu, czyli przewodzenia bodźców w układzie bodźcoprzewodzącym. To inna kategoria działania niż inotropizm. W praktyce klinicznej glikozydy mogą wpływać na przewodzenie, ale nie jest to definicja dodatniego efektu inotropowego.
- "zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego" opisuje ujemne działanie inotropowe (spadek siły skurczu), czyli dokładne przeciwieństwo tego, o co pyta zadanie.
- "zmniejszeniem napięcia kardiomiocytów" jest sformułowaniem nieprecyzyjnym w kontekście inotropizmu; w tym typie pytań oczekuje się odpowiedzi odnoszącej się do siły skurczu/kurczliwości, a nie ogólnego "napięcia". Dodatkowo "zmniejszenie" sugeruje efekt przeciwny do dodatniego.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prosty podział: ino- = siła skurczu, chrono- = częstość, dromo- = przewodzenie. Jeśli w odpowiedzi pojawia się "węzeł przedsionkowo‑komorowy" lub "przewodzenie", to najczęściej nie dotyczy inotropizmu.
