KWALIFIKACJA PGF1 + PGF2 - CZERWIEC 2017

Pasta skracająca jest dodatkiem stosowanym do korekty zachowania farby w zespole farbowym. Jej typowym efektem jest zmniejszenie ciągliwości farby (często opisywane jako mniejsza "nitkowatość" lub niższy tack), czyli ograniczenie tendencji farby do ciągnięcia się i tworzenia nitek podczas rozdzielania warstwy farbowej na wałkach oraz przy przenoszeniu na formę i podłoże.

Dlatego poprawna jest odpowiedź: "ciągliwość" — to właśnie ten parametr jest "skracany" przez dodatek.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:

• "lepkość" — lepkość jest innym parametrem reologicznym. W praktyce często reguluje się ją innymi środkami (np. rozcieńczalnikiem lub dodatkami typowo lepkościowymi). "Skracanie" odnosi się do zachowania przy rozdziale filmu (nitkowatości), a nie do samej lepkości.
• "czas schnięcia" — schnięcie zależy m.in. od systemu spoiwa, rozpuszczalnika/wody, warunków suszenia i dodatków przyspieszających, a nie od dodatków ukierunkowanych na redukcję ciągliwości.
• "odporność na ścieranie" — to cecha gotowej, wyschniętej warstwy farby. Poprawia się ją zwykle doborem spoiwa, dodatkami woskowymi/ślizgowymi lub lakierami, a nie "pastą skracającą" służącą do prowadzenia farby na maszynie.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w fleksografii pojawia się określenie skracanie farby, najczęściej chodzi o ograniczenie "ciągnięcia się" farby w procesie, a nie o lepkość czy parametry powłoki po wyschnięciu.