Aby wybrać najkrótszą trasę dostawy od producenta (ZAKŁAD PRODUKCYJNY) do trzech odbiorców (X, Y, Z) bez powrotu, trzeba policzyć łączną długość przejazdu dla każdej możliwej kolejności obsługi punktów.
Dla trzech odbiorców istnieje dokładnie 6 wariantów (wszystkie permutacje X, Y, Z). Dla każdego wariantu sumuje się trzy odcinki:
- Zakład → 1. odbiorca
- 1. odbiorca → 2. odbiorca
- 2. odbiorca → 3. odbiorca
Po odczytaniu odległości z rysunku i zsumowaniu otrzymuje się m.in.:
- "Odbiorca Y - Odbiorca Z - Odbiorca X": 70 km + 60 km + 120 km = 250 km
- "Odbiorca X - Odbiorca Z - Odbiorca Y": 80 km + 120 km + 60 km = 260 km
- "Odbiorca Y - Odbiorca X - Odbiorca Z": 70 km + 170 km + 120 km = 360 km
- "Odbiorca Z - Odbiorca Y - Odbiorca X": 50 km + 60 km + 170 km = 280 km
Widać, że najmniejszą sumę ma trasa Y → Z → X, dlatego jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Każda z nich zawiera co najmniej jeden "drogi" odcinek (np. X–Y = 170 km) w niekorzystnym miejscu lub zaczyna się od pozornie korzystnego wyboru (np. start do Z = 50 km), ale potem wymusza dłuższe połączenia. To typowy przykład, że podejście zachłanne (wybór najbliższego punktu na początku) nie musi dawać optymalnego wyniku globalnego.
Wskazówka egzaminacyjna: przy 3 punktach zawsze opłaca się policzyć wszystkie 6 sum — to szybkie i eliminuje błąd intuicyjnego "zgadywania" trasy.