Pomiar glukometrem służy do szybkiej oceny stężenia glukozy we krwi włośniczkowej. Wynik 11,2 mmol/l jest wartością podwyższoną, dlatego nie wolno go bagatelizować. W praktyce klinicznej podwyższona glikemia może wynikać m.in. z cukrzycy, stresu metabolicznego, zakażenia, błędów dietetycznych lub nieprawidłowego przyjęcia leków. Niezależnie od przyczyny, odchylenie powinno zostać przekazane osobie odpowiedzialnej za decyzje pielęgniarskie.
W zadaniach egzaminacyjnych dla opiekuna medycznego kluczowe jest właściwe raportowanie: opiekun wykonuje pomiar, obserwuje pacjenta i informuje pielęgniarkę o wyniku oraz okolicznościach (godzina, posiłek, objawy). Pielęgniarka dokonuje dalszej oceny, może zlecić powtórzenie pomiaru, weryfikuje technikę i w razie potrzeby eskaluje do lekarza zgodnie z procedurą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Zignorujesz wynik, ponieważ jest w normie." – błędne: wynik jest wysoki, a brak reakcji zwiększa ryzyko przeoczenia stanu wymagającego interwencji.
- "Zignorujesz wynik, ponieważ jest poniżej normy." – błędne: wartość nie sugeruje hipoglikemii; takie rozumowanie często wynika z pomylenia jednostek.
- "Poinformujesz lekarza…" – w realiach pracy opiekuna medycznego standardowo najpierw raportuje się wynik pielęgniarce, która koordynuje działania i w razie wskazań kontaktuje się z lekarzem. Bez wskazania procedury "bezpośrednio do lekarza" jest to mniej trafne.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o nieprawidłowy parametr wybieraj odpowiedź zgodną z kompetencjami opiekuna medycznego: zgłoś, udokumentuj, obserwuj, a działania terapeutyczne pozostaw personelowi uprawnionemu.