W rachunkowości dokument (dowód) wtórny to taki, który powstaje na podstawie innych dowodów i ma charakter zestawienia, podsumowania albo agregacji danych z dokumentów źródłowych. W praktyce ułatwia on kontrolę oraz księgowanie większej liczby operacji, bo porządkuje je w jednym ujęciu.
Odpowiedź "dowód RK – Raport kasowy" jest prawidłowa, ponieważ raport kasowy stanowi zbiorcze zestawienie operacji gotówkowych za dany okres. Jest tworzony w oparciu o wcześniejsze dowody dotyczące pojedynczych zdarzeń w kasie (np. przyjęcia i wydania gotówki) i dlatego ma charakter wtórny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji dokumentu wtórnego?
- "dowód KP – Kasa przyjmie" dokumentuje pojedynczą operację przyjęcia gotówki. Jest typowym dowodem źródłowym (pierwotnym), a nie zestawieniem wielu zdarzeń.
- "dowód Zw – Zwrot wewnętrzny" odnosi się do konkretnego zdarzenia gospodarczego związanego ze zwrotem w obrocie wewnętrznym. Taki dokument nie jest z definicji raportem zbiorczym; opisuje konkretną operację.
- "dowód Wz – Wydanie zewnętrzne" to dokument magazynowy potwierdzający wydanie towaru na zewnątrz (konkretna dostawa/rozchód). Ma charakter dowodu dla pojedynczej czynności, więc nie spełnia kryterium wtórności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie dokumentu pojawia się słowo raport lub funkcja polega na podsumowaniu okresu, to bardzo często jest to dowód wtórny (zbiorczy). Jeśli dokument opisuje jedno zdarzenie (przyjęcie, wydanie, dostawa), zwykle jest dowodem źródłowym.
