Dolne źródło pompy ciepła to fizyczne medium, z którego urządzenie bezpośrednio pobiera ciepło w parowniku. Jest to "strona zimna" układu: energia jest odbierana z otoczenia, a następnie (po sprężeniu czynnika roboczego) oddawana do górnego źródła, czyli instalacji grzewczej budynku.
Dlatego jako dolne źródła w praktyce stosuje się:
- grunt – np. układ solanka–woda z kolektorem poziomym lub sondami pionowymi,
- wodę – np. pompa woda–woda wykorzystująca wodę gruntową lub powierzchniową,
- powietrze – np. pompa powietrze–woda albo powietrze–powietrze.
Odpowiedź "słońce" jest niepoprawna jako dolne źródło, ponieważ nie jest ono medium, z którego pompa pobiera ciepło poprzez wymiennik po stronie parownika. Słońce jest źródłem energii pierwotnej, które ogrzewa środowisko (grunt, wodę i powietrze). Pompa ciepła "widzi" więc w praktyce temperaturę i właściwości tych mediów, a nie promieniowanie słoneczne jako dolne źródło.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne jako wybór do pytania "nie może być"?
- "grunt" – jest klasycznym dolnym źródłem; układ odbiera ciepło z gruntu przez kolektor lub sondę,
- "woda" – może być dolnym źródłem, jeśli spełnione są warunki techniczne i środowiskowe,
- "powietrze" – jest powszechnym dolnym źródłem w pompach powietrznych, mimo spadku sprawności przy mrozach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz słowo "dolne źródło", myśl o konkretnym medium współpracującym z parownikiem, a nie o ogólnym "OZE".
